Hollanda laleleri

Ablamlar geldiğinde ablamın eşinin annesi bana lale soğanları yollamıştı. Elime geçtiğinin sabahı onları hemen toprağa ekmiştim. Ve onları tamamen unutmuştum. Sonra çılgın kar yağışından sonra tüm sardunyalarım dondu ve öldü moralim çok bozulmuştu.

Hatta Liaya sulamasını bile söylememiştim. Bir gün aniden kafalarını gösterdi bu yaramaz laleler, bir de nazlı beyaz bir çicek çıktı adını bilmediğim. Şimdi hepsi teker teker açıyorlar. Yaşasın yine balkonum neşeleniyor.

Bir de ablamı hatırlatıyor bu laleler bana. Onu o kadar özlüyorum ki. Annem aybaşında gidiyor onu ziyarete, keşke benimde gidebilme şansım olsaydı. Ama şimdi sanki o gelmiş gibi lalelerime bakıyorum.

Sabah bu lalerin resmini çekmek için balkona çıktım. Artık yavaş yavaş balkonumuda temizleyip yaz sezonuna hazırlamalıyım. Çok rüzgar almasınlar diye yerlerde duruyor saksılarım.

Oğlumda dört gözle yazı bekliyor, bir sürü oyuncağı yazlıkta kaldı, bu fil hafızalı oğlum asla bir çöpünü unutmadığı için hiç bir oyuncağını kaldırıp atamıyorum.

Bugün sabah ben işe hazırlanmış çıkarken lalerin resmini çekerken bir baktım masaya geçmiş yaratık resimlerine başlamış. Bu okulun bize kazandırdıklarından çok kaybettirdikleri var sanırım.

Hiç şiddet filmleri seyretmezken okulun ilk günü anne cn diye bir kanal varmış açsana Ben10 diye bir çizgi film varmış herkes ondan bahsediyor dedi. Şimdi kendini ben10 zannediyor. Ne yaparsan yap ne kadar bu yaşına kadar dövüşme, evcilik oynat sonuç değişmiyor. Şiddet içimizde var sanırım.